Hipdysplasie In Honde: 'n Volledige Gids Vir Labrador Eienaars

Hipdysplasie by honde is 'n algemene probleem. Trouens, dit word beskou as die mees algemene ortopediese probleem in honde.

In hierdie artikel gaan ons kyk na wat hipdysplasie is.

Help jou om tekens van heupdysplasie te sien.

En verstaan ​​die opsies wanneer dit kom by die behandeling en hantering van die toestand.

Ons sal ook die moontlike oorsake van hierdie toestand verduidelik, tesame met sinvolle wenke om dit te voorkom.

Wat is hipdysplasie

Hipdysplasie verwys bloot na die abnormale groei van die heup, waar die kogelgewrig gevorm het op 'n manier wat minder funksioneel is as wat dit behoort te wees.

'N Normale heup het 'n balagtige femorale kop wat in die sok van die bekken sit. Daar is 'n sterk ligament wat hulle verbind, en 'n gesamentlike kapsule van taai bindweefsel omring hulle.

Die bal beweeg glad rond, sonder vryf en bly stewig in die sok.

Wanneer hipdysplasie voorkom, word die sok onvoldoende gevorm om die bal glad te hou en dit in staat te stel om sonder onderbreking te beweeg. Die spiere, ligamente en bindweefsel kan ook te lax wees om die normale beweging van die gewrig te ondersteun.

Lax spiere veroorsaak iets wat subluxasie genoem word, waar die bal en die sokkel die vorm skei en verander.

Hipdysplasie is die naam vir die abnormale heupgewrig.

Hipdysplasie In Puppies

Puppies word selde met hipdysplasie gediagnoseer totdat hulle minstens ses maande oud is. Dit word meestal tussen 6 en 18 maande gediagnoseer.

Hoe vroeër die hondjie gediagnoseer word, hoe minder waarskynlik sal hulle gehad het om artritis in die beskadigde gewrig te ontwikkel.

Sommige honde mag nie met hipdysplasie gediagnoseer word nie totdat hulle 'n paar jaar oud is, en in hierdie gevalle is dit waarskynlik omdat die toestand sag is. Daarom is dit nie deur die eienaar opgemerk nie totdat die abnormale gewrig artrities geword het en die hond verhoog het met pyn en verlies van mobiliteit.

Labrador Hip Dysplasie

Jou hond se ras is 'n risikofaktor vir hipdysplasie. Die voorwaarde word meestal gesien in stamboek honderasse, wat medium tot groot is en 'n tydperk van vinnige groei het.

Dit is 'n ernstige probleem vir sommige Labrador lyne en iets waarvoor jy moet weet voordat jy 'n nuwe hondjie huis toe bring.

Tekens van hipdysplasie by honde

Heuppyn by honde is nie reguit vorentoe nie. Daar is 'n verskeidenheid moontlike redes dat jou hond 'n seer gewrig kan hê, en sommige van die simptome hieronder kan dieselfde wees as in hipdysplasie.

As u Labrador egter enige van die tekens hieronder aantoon, is dit 'n waarskuwingsteken van moontlike probleme.

Simptome van heupdysplasie sluit die volgende in:

  • Styf beweging
  • Ongewone gang
  • Bunny hopping
  • Gebruik albei agterpote gelyktydig wanneer hardloop
  • Onwilligheid om te oefen
  • Trouble lê of staan ​​op
  • Struikel as jy krap om na die toilet te gaan
  • Moeilike klimstappe
  • mank
  • mankheid
  • Dyspier vermorsing

Honde hipdysplasie simptome sluit normaalweg nie in om met pyn te huil of te kerm nie. Hulle sal vir jou duidelik wees in die hond se beweging, en nie dikwels deur duidelike vokale tekens van pyn nie.

Hipdysplasie Diagnose

Hipdysplasiediagnose kan slegs deur 'n gekwalifiseerde veearts gemaak word.

Jou veearts sal jou hond fisies ondersoek om tekens van hipdysplasie te sien.

Hy of sy sal jou vra om die tekens wat jy van gesamentlike probleme gesien het, te beskryf, hom te weeg en sy gesondheid oor alle gesondheid te evalueer.

Jou veearts mag 'n bloedmonster neem om toegang tot die mate van ontsteking in die gewrig te verkry, en kan ook vra dat 'n urinemonster ook beoordeel word.

Hulle sal dan jou hond bespreek om hul gewrigte te x-straal.

Die veearts sal jou Lab se x-strale studeer en kyk na afwykings in die gewrig, soos onvolledige heupkolomme.

Dit is moontlik dat die veearts ook MR- of CT-skanderings wil neem om die omvang en presiese aard van die diagnose te bevestig.

Hipdysplasie is nie 'n sny en gedroogde diagnose nie. Dit kom in verskillende grade en tipes, en baie faktore sal die behandelingskursus wat jy en jou veearts vir hom kies, beïnvloed.

Hipdysplasie Behandeling

Nie-chirurgiese behandeling vir hipdysplasie is moontlik in gevalle waar die toestand nie te ernstig is nie.

Gewigsverlies word aangeraai as jou Labrador aan die swaar kant is, aangesien dit die druk op die heupgewrigte verminder. Trouens, een studie het getoon dat gewigsverlies alleen die tekens van lameness in 'n hond met hipdysplasie kan verbeter.

Fisioterapie en hidroterapie kan help om hipdysplasie simptome te bestuur. As jy 'n plaaslike hond vriendelike swembad het, dan is dit 'n goeie plek om hom te oefen.

Hip Dysplasie Anti-Inflammatories En Pyn Killers

Pynmoordenaars en anti-inflammatoriese middels is 'n noodsaaklike deel van hipdysplasiebehandeling vir sommige Labradors.

NSAID's is nie-steroïdale anti-inflammatoriese middels ontwikkel vir honde wat die simptome van osteoartritis het, wat dikwels gesien word in chroniese of ontwikkelde heupdysplasie.

Hulle verminder swelling en pyn in die gewrigte.

NSAID's kan slegs deur u veearts voorgeskryf word, aangesien dit in spesifieke hoeveelhede en op sekere tye gegee moet word. Hulle kan ook newe-effekte hê wat in ag geneem moet word voor toediening.

As jou veearts NSAID's voorskryf, sal hy jou hond se vordering en toestand gereeld wil monitor.

Kortikosteroïede is 'n ander opsie wat jou veearts kan oorweeg, alhoewel hulle tans minder gewild is as gevolg van die voorkoms van ander opsies met minder newe-effekte en 'n meer spesifieke impak op die hond.

Hipdysplasie Aanvullings

Hondsdropdysplasie-aanvullings is beskikbaar. Maar hulle vlak van doeltreffendheid is aan die orde vir die debat.

Glucosamine en Chondroitin is albei gebruik om osteoartritis te bestuur, en het getoon dat dit 'n impak het op die vermindering van die simptome wat met hipdysplasie geassosieer word.

Glucosamine is 'n suiker wat help met die sintese en instandhouding van gewrigskraakbeen. Chondroïtine werk om skadelike ensieme in gewrigte te inhibeer. Saam word hulle geglo om jou hond te help skep en herstel bindweefsel in die beskadigde gewrig.

Hipdysplasie Chirurgie

In baie gevalle van hipdysplasie sal jou veearts van nie-chirurgiese behandelings oorgaan om die opsies wat met chirurgiese prosedures betrokke is, te oorweeg.

Hip dysplasie chirurgiese prosedures wissel, en sal afhang van die omvang en aard van jou hond se heupdysplasie.

Juvenile Pubic Symphysiodesis (JPS)

As hipdysplasie op 'n baie jong ouderdom in 'n hondjie gediagnoseer word, is een chirurgiese opsie juvenile pubic symphsiodesis (JPS). In 'n JPS prosedure sal die chirurg die onderkant van die hond se bekken skoonmaak, en verander die manier waarop dit groei om 'n beter grondslag vir die bal- en sokgewrig te bied.

JPS kan slegs uitgevoer word op honde wat nog steeds in 'n vinnige groeifase, onder 5 maande oud, is. Dit beteken dat dit selde uitgevoer word, aangesien hipdysplasie nie normaalweg voorkom nie totdat die hondjie 'n paar maande ouer is. As dit egter gedoen kan word, is dit 'n baie minder indringende prosedure en kan die mate van artritis in die toekoms verbeter.

Triple Pelvic Osteotomy TPO)

'N Drievoudige bekken osteotomie (TPO) behels drie snitte in die sok van die heupgewrig. Dit laat 'n deel van die been in 'n beter posisie vir die gewrig verplaas word. Die nuutgeboude gewigdraerarea word deur 'n bord en skroewe in plek gehou.

Hierdie metodes kan effektief wees op gewrigte by jonger honde, minder as 10 maande oud, wat nog nie artritis gely het as gevolg van hul toestand nie, en wie se heupdysplasie nie te veel is nie.

Dit is 'n groot operasie en een wat redelik duur is, maar dit kan verligting aan die hond bied en verhoogde mobiliteit.

Een studie dui egter daarop dat JPS en TPO soortgelyke effekte by honde het met matige tot erge heupdysplasie, maar dat geen prosedure die simptome van die progressie van die siekte heeltemal uitskakel nie.

As die heupdysplasie uiterste is, kan 'n totale heupvervanging oorweeg word.

Totale heupvervanging

'N Totale heupvervanging kan die gekose pad wees vir 'n hond wat aan chroniese heupdysplasie ly.

Dit behels die verwydering van die hele gewrig van jou hond. Die beskadigde bal en sok sal verwyder word, en vervang word deur chirurgiese inplantings, gemaak van 'n kombinasie van metaal en plastiek.

Dit is 'n uiterste operasie, maar kan uitstekende resultate hê. Met hoë sukseskoerse aangemeld, en 'n groot potensiële uitkoms vir die hond se terugkeer na fiksheid.

Femorale kop en nek-eksisie (FHNE)

By sommige honde is dit nie moontlik om 'n totale heupvervanging uit te voer nie, of die eienaar kan ongelukkig nie vir hierdie uitgebreide operasie betaal nie.

In hierdie gevalle mag die veearts dalk oorweeg om die balgewrig in die heup te verwyder. Die voordeel hiervan is dat die hond nie sal ly aan die pyn wat deur die bal- en sokkontak veroorsaak word nie. Maar die afkant is dat die gewrig daarna nie behoorlik sal werk nie.

Dit word ook nie aangeraai vir groter honde wat meer as 40 pond weeg nie.

Die hond benodig uitgebreide fisioterapie na die operasie en sal nie terugkeer om fiksheid te voltooi nie aangesien die gewrig altyd 'n beperkte funksie sal hê.

Hoeveel kos hipdysplasie behandeling

As jou hond gediagnoseer is met hondehypdysplasie, sal jy die res van sy lewe daardeur koste aangaan.

Nie-chirurgiese behandelings en pynbestuur kan vinnig groot rekeninge opdoen, in terme van jou veeartsenykundige tyd, skanderings, medisyne en enige addisionele fisioterapie of hidroterapie wat jy gebruik.

Hip dysplasie chirurgie koste wissel afhangende van wie jou veearts is en watter prosedure hulle besluit is die beste. Dit sal normaalweg in die duisende pond / dollar wees.

Hip Dysplasie Oorsake

Hipdysplasie het 'n verskeidenheid moontlike oorsake.

Die vernaamste aanspraakmaker is genetiese erfenis, hoewel dit nie 'n reguit vorentoe of eenvoudige saak is nie. 'N Puppy van ouers met swak heupe is meer geneig om swak heupe self te hê, maar dit is nie 'n duidelike ja of maak nie saak nie, aangesien al die heupe iewers op 'n spektrum van perfekte tot baie sleg geplaas word.

Oorsake van hipdysplasie is ook nie beperk tot die geërfde faktor nie. Hulle het 'n omgewingsinvloed, wat beteken dat sommige honde wat van hipdysplasie mag ly, nooit tekens toon nie, en ander met 'n beperkte waarskynlikheid gaan voort met uitgebreide probleme.

Ander oorsake sluit dieet, gereeldheid van voeding, bekkenmassa, oefening en gewig in.

Hipdysplasie Voorkoming

Om hipdysplasie by honde te voorkom, is belangrik. Veral in die rasse wat meer geneig is om geraak te word, of wat deur swakker gewrigte aan probleme blootgestel is.

gewig

Om jou Labrador teen 'n lae en gesonde gewig te hou, sal help om die stres wat op sy gewrigte geplaas word, te verminder.

Die belangrikheid om nie Labradors te voed nie, is weerspieël in 'n ander studie van Labrador Retrievers, wat getoon het dat die vermindering van voeding met 25% die aanvang vertraag sowel as die erns van hipdysplasie simptome verminder.

oefening

Sommige studies dui daarop dat die gebruik van trappe wanneer 'n hond 'n hond met swak gewrigte kan maak, meer geneig sal wees om hipdysplasie later in die lewe te ontwikkel.

Daar word aanbeveel dat hondjies onder 3 maande nie toegelaat word om trappe te gebruik om hierdie risiko te bekamp nie.

Daar is ook 'n korrelasie waargeneem tussen die vloer waarop 'n hondjie aangehou word en die uitkoms van hulle is die ontwikkeling van heupdysplasie. Een studie wat sien dat hondjies op gladde vloere gehou word, is 1,6 keer meer geneig om simptome te toon.

As jy gladde vloere het, kan jy hipdysplasie help voorkom deur rubbermatten neer te lê op die areas waar jou hondjie die meeste sal loop.

hormone

Onlangse navorsing het ook getoon dat hormone 'n rol kan speel in behoorlike gesamentlike ontwikkeling.

Wanneer jou hondjie groei, is die hormone wat die eierstokke of testes produseer, baie belangrik vir hul gesonde groei.

Een studie het getoon dat vroeë neutering van manlike Golden Retriever-hondjies twee keer soveel voorkom van hipdysplasie in vergelyking met diegene wat ongeskonde gelaat is.

Om hipdysplasie te voorkom, sal dit dus sinvol wees om te oorweeg om te wag totdat hy 'n volwasse volwassene is om hom te laat neuter, of om hom glad nie te vermink nie.

Hip Scores

Hip scoring is 'n ongelooflike waardevolle manier om die waarskynlikheid van jou hondjie te ontwikkel wat hipdysplasie ontwikkel.

Hip scores is die waardes wat gegee word aan potensiële puppy ouers se heupe, wat die kwaliteit van die gewrigte aandui.

Veeartse in die VSA gee 'n beskrywende waarde vir elke heup. Rangskik van uitstekend tot goed, tot regverdig, tot matig, tot matig tot ernstig.

In die Verenigde Koninkryk is 'n lesing van 0: 0 'n perfekte hip score.

As albei puppy ouers 0: 0 heupe gehad het, sal jou hondjie onwaarskynlik wees om aan die siekte te ly. Die meeste honde sal egter ten minste 'n mate van agteruitgang in hul gewrigte hê.

Hoe word hip scores bereken?

'N veearts sal 'n x-straal van die volwasse hond se heupe neem, en gee 'n waarde aan elke kant se gewrig.

Dit sal as 'n paar neergeskryf word, byvoorbeeld 6: 6.

Hierdie twee waardes word saam bygevoeg om hulle oor die hele heup telling te gee.

Jy wil nie net hê dat hierdie waarde laer is as die rasgemiddeld van 12 nie, jy wil ook dat dit redelik gebalanseerd is.

So 'n hip telling van 12 vanaf 6: 6 is goed, maar een van 12 van 1:11 is meer aangaan, want dit wys dat die heupe ongebalanseerd is en die een is veel erger as die ander.

Wat beteken ouerlike hip scores vir puppies?

Hip scoring gaan oor die genetiese kans. As jou hondjie se ouers albei goeie kwaliteit heupe het, is hulle meer geneig om goeie heupe self te hê.

Jy moet net 'n Labrador-hondjie koop wat twee hupstoot-ouers het, wie se tellings onder die rasgemiddelde en redelik ewe gebalanseerde aan elke kant is.

Hipdysplasiebestuur

As jou hond onlangs met hipdysplasie gediagnoseer is, sal jy verstaanbaar wees.

Maak 'n lys van enige vrae wat u veearts voor elke besoek wil beantwoord, en maak seker dat al u besorgdhede behoorlik aangespreek word.

Jy kan jou Labrador met hipdysplasie help om die beste lewenskwaliteit te hê, en moontlik om sommige van sy simptome te verlig, met goeie sorgbestuur sowel as jou dokter se hulp.

Maak seker dat hy op sy laagste gesonde gewig gehou word vir sy grootte. Hou 'n gereelde oefenroetine op, maar vra jou veearts hoe die maksimum hoeveelheid moet wees om onnodige spanning op die gewrigte te voorkom.

Vermy trappe, spring en loop op gladde oppervlakke waar moontlik.

Jy kan ook vind dat jou hond gemakliker is met 'n ortopediese geheue skuim matras bed, en verhoogde kosbak om van te eet sodat hy nie moet buig nie.

As jy jou hondjie gebring het van ouers met 'n gesonde gesondheid wat jy ken, word nog voortgebring, dan is dit ook 'n goeie idee om die kweker van jou hond se toestand beleef te informeer sodat hulle die ouers kan toets voordat hulle besluit of hulle ras weer.

As u hond nie reeds verseker is nie, kan dit verstandig wees om 'n spaarrekening oop te maak om die koste te dek waarvoor die voorwaarde kan voortduur en om met u veearts te praat om na u begrotingsopsies te kyk.

Hipdysplasie In Labradors

Hipdysplasie in Labradors is die algemeenste ortopediese voorwaarde vir die ras. Met die versigtige hondjie-aankoopnavorsing en goeie bestuur van jou groeiende hond kan jy egter hul kanse dra om dit ooit te ontwikkel.

As jy enige kommer het oor jou Labs se heupe of algemene gesondheid, praat dan met jou plaaslike veearts wat die beste sal wees om jou te adviseer.

Loading...

Laat Jou Kommentaar